Jeśli planujecie ślub, jedno z Was marzy o ślubie kościelnym, a drugie jest niewierzące - spokojnie. Jeśli tylko zechcecie nie będzie problemu z zawarciem takiego małżeństwa.

Procedury zawarcia małżeÅ„stwa osoby wierzÄ…cej z niewierzÄ…cÄ… sa bardzo podobne jak w przypadku osoby  o odmiennej wierze.

Reguluje to Kodek Prawa Kanonicznego:

Kan. 1124 - MałżeÅ„stwo miÄ™dzy dwiema osobami ochrzczonymi, z których jedna zostaÅ‚a ochrzczona w KoÅ›ciele katolickim lub po chrzcie zostaÅ‚a do niego przyjÄ™ta i formalnym aktem od niego siÄ™ nie odÅ‚Ä…czyÅ‚a, druga zaÅ› należy do KoÅ›cioÅ‚a lub wspólnoty koÅ›cielnej nie majÄ…cej peÅ‚nej Å‚Ä…cznoÅ›ci z KoÅ›cioÅ‚em katolickim, jest zabronione bez wyraźnego zezwolenia kompetentnej wÅ‚adzy.

Kan. 1125 - Tego rodzaju zezwolenia może udzielić ordynariusz miejsca, jeÅ›li istnieje sÅ‚uszna i rozumna przyczyna, nie może go jednak udzielić bez speÅ‚nienia nastÄ™pujÄ…cych warunków:

1° strona katolicka winna oÅ›wiadczyć, że jest gotowa odsunąć od siebie niebezpieczeÅ„stwo utraty wiary, jak również zÅ‚ożyć szczere przyrzeczenie, że uczyni wszystko, co w jej mocy, aby wszystkie dzieci zostaÅ‚y ochrzczone i wychowane w KoÅ›ciele katolickim;

2° druga strona winna być powiadomiona w odpowiednim czasie o skÅ‚adanych przyrzeczeniach strony katolickiej, tak aby rzeczywiÅ›cie byÅ‚a Å›wiadoma treÅ›ci przyrzeczenia i obowiÄ…zku strony katolickiej;

3° obydwie strony powinny być pouczone o celach oraz istotnych przymiotach małżeÅ„stwa, których nie może wykluczać żadna ze stron.

Należy pamiÄ™tać, że bez wypeÅ‚nienia tych warunków małżeÅ„stwo z osobÄ… nieochrzczonÄ… jest nieważne - mówi o tym Kanon 1086:

§ 1. Nieważne jest małżeÅ„stwo miÄ™dzy dwiema osobami, z których jedna zostaÅ‚a ochrzczona w KoÅ›ciele katolickim lub byÅ‚a do niego przyjÄ™ta i nie odÅ‚Ä…czyÅ‚a siÄ™ od niego formalnym aktem, a druga jest nieochrzczona.

§ 2. Od tej przeszkody można dyspensować tylko po wypeÅ‚nieniu warunków, o których w kan. 1125 i 1126.

Podsumowując, należy pamiętać o 3 podstawowych warunkach:
1)strona wierząca musi odsunąć od siebie tzw. niebezpieczeństwo utraty wiary i obiecać, że zrobi wszystko aby dzieci były wychowane w religii katolickiej,
2)strona niewierząca/nieochrzczona musi wiedzieć i być świadoma tego co obiecuje strona katolicka,
3)żadna ze stron nie może wykluczać celów i istotnych przymiotów małżeÅ„stwa.

W praktyce, ksiÄ…dz przeprowadza tzw. wywiad z przyszÅ‚ymi maÅ‚zonkami i pyta stronÄ™ wierzÄ…cÄ… i niewierzÄ…cÄ… o różne hipotetyczne sytuacje, które w przyszÅ‚oÅ›ci mogÄ… siÄ™ wydarzyć.

Może np. zapytać stronę katolicką o to jak postąpi w sytuacji konfliktowej gdy żadna ze stron nie będzie chciała ustąpić (np. w kwestii chrztu dzieci) i czy zgodzi się na życie w grzechu aby ratować małżeństwo.
Strona niewierząca musi powiedzieć czy akceptuje monogamiczność, nierozerwalność małżeństwa i jego cele (m.in. posiadanie dzieci).

Po rozmowach i zapisaniu wszystkiego ksiÄ…dz wysyÅ‚a odpowiedni formularz do kurii (razem z kopiÄ… oÅ›wiadczeÅ„ małżonków). NastÄ™pnie oczekuje siÄ™ na dyspensÄ™.

OczywiÅ›cie sa równiez różnice podczas samego sakramentu. Osoba niewierzÄ…ca nie odwoÅ‚uje sie do wartoÅ›ci katolickich, np.  "Tak mi dopomóż, Panie Boże WszechmogÄ…cy, w Trójcy Jedyny i Wszyscy ÅšwiÄ™ci."

www.slubnyraj.pl